Końcówka XX wieku to okres naszych pierwszych sukcesów w kategorii disco dance. Na pewno nie jest to jeszcze szczyt naszych możliwości, ale pierwsze wejścia do finałów ogólnopolskich festiwali tanecznych są warte odnotowania.

Wystarczyła odrobina cierpliwości i już kilka miesięcy później mogliśmy podziwiać naszych tancerzy w wielkich finałach Mistrzostw Polski w disco dance. Na razie jeszcze bez medali...

....ale tylko do czasu :) 2002 to dla nas iście przełomowy rok, gdyż to właśnie wtedy w naszej gablocie mogliśmy postawić pierwsze puchary przywiezione z Mistrzostw Polski. Taki sukces dla szkoły z małej mieściny to prawdziwy zastrzyk energii, z którego korzystaliśmy przez następne kilka lat, w międzyczasie podejmując współpracę z kolejnym szkoleniowcem, Robertem Jakubowskim, trenerem disco dance z Ząbek.

Między 2006 a 2007 rokiem udało nam się nawiązać bardzo specjalną współpracę. Był to okres, gdy na nasze szkolenia przyjeżdżał Artur Cieciórski, zwycięzca II edycji programu "You Can Dance - Po prostu tańcz!". To kolejne przełomowe wydarzenie, które zapoczątkowało jeden z najlepszych okresów w historii zespołu.

Począwszy od roku 2008, lista naszych sukcesów zaczęła wydłużać się w tempie, które przerosło nasze oczekiwania. To także czas kolejnej ważnej decyzji, ponieważ to właśnie wtedy odważniej postawiliśmy na jazz oraz modern, czego owocem stały się kolejne niezwykłe współprace z takimi fachowcami, jak: Robert Śliżewski, polski choreograf, który wykładał sztukę taneczną w Nowym Jorku; Violetta Fiuk, zwyciężczyni III edycji programu "You Can Dance...", a także Edyta Fiuk, półfinalistka tego samego programu.

Przez przeszło 30 lat istnienia zespół podjął współpracę z wieloma wybitnymi specjalistami, a do takich niewątpliwie należała Śp. Natalia Madejczyk. Była to nie tylko świetna, utytułowana tancerka, ale przede wszystkim niezwykle ciepła i kochana osoba. Prawdziwa przyjaciółka zespołu, której choreografie przyniosły nam medale nie tylko Mistrzostw Polski, ale także Mistrzostw Europy oraz Świata. Pracowaliśmy z nią aż do jej tragicznej śmierci w 2023 roku. Niech spoczywa w pokoju [*].

W 2016 roku udało nam się jeszcze poszerzyć działalność oraz zdobyć nowe kontakty, co zaowocowało nawiązaniem współpracy z Anną Dovhanovską, choreografką pochodzącą ze Lwowa. Anna dała się poznać jako osoba niezwykle wymagająca oraz bardzo zdyscyplinowana. To podejście wyraźnie zadziałało pozytywnie na zespół, który potrzebował powiewu świeżości, i zakończyło się kilkoma medalami przywiezionymi z najważniejszych festiwali w Polsce i Europie.

Krótko po nawiązaniu współpracy z Panią Anną udało nam się skontaktować z kolejnym choreografem, Szymonem Osińskim, który wprowadził zespół na zupełnie nowy poziom techniczny. Zaraził właściwie wszystkie tancerki swoim niekonwencjonalnym sposobem poruszania się po scenie, a jego choreografie niemal nie schodziły z podium wielu festiwali, i to zarówno w kategoriach solo, jak i grupowych.

Wszyscy to odczuli, niestety nie mogliśmy być tu wyjątkiem... Nie minę się z prawdą, jeśli stwierdzę, że pandemia niemal doszczętnie zniszczyła nas zespół. Okres między 2008 a 2020 rokiem bezdyskusyjnie należał do nas. OL-TOM Białe Błota, szkoła tańca z podbydgoskiej wsi, rywalizująca jak równy z równym z największymi i najbogatszymi zespołami w kraju? Tak było przez lata. Niestety, pandemia nie wybiera, a że u nas od zawsze było w miarę skromnie i rodzinnie, no to cóż... Całe szczęście udało się przetrwać, czego nie może powiedzieć każda z funkcjonujących przed pandemią szkół tańca, ale warto nadmienić, że w pewnej chwili nie moglibyśmy skleić nawet jednej formacji, ponieważ w naszych szeregach zostało ledwie 7 tancerek!

Po pandemii zaczął się powolny proces odbudowy. Największe turnieje liczyły wtedy nie więcej niż 1000 uczestników, więc był to czas, który należało bezwzględnie wykorzystać na podjęcie nowych współprac i w miarę szybkie ułożenie nowych choreografii. Większość dawnych znajomości przepadła, ale w ich miejsce - niemalże równocześnie - pojawili się dwaj młodzi, bardzo zdolni choreografowie - Paweł Żołądek oraz Jacek Foltyn. Z Pawłem rozpoczęliśmy współpracę w lutym, zaś z Jackiem w marcu 2022 roku. Nowi choreografowie, nowi tancerze, ale... stare sukcesy. Po kilku miesiącach przysłowiowej "posuchy" przyszedł niezwykle owocny rok 2023, w którym wygraliśmy niemal wszystko, co było do wygrania, w czym ogromna zasługa Jacka Foltyna, do dzisiaj naszego głównego choreografa. To tylko dodatkowo napędziło nasz zespół i bardzo dobrze, bo w obliczu nieuniknionych zmian - także pokoleniowych - warto mieć coś, do czego można wrócić pamięcią. Niech historia nas nie tylko uczy, ale i inspiruje, ponieważ nie ma rozwoju bez pamięci.